Stanowisko Stowarzyszenia KUPS w sprawie interpretacji pojęcia „Wytwórcy” w rozumienia rozporządzenia PPWR w odniesieniu do produkcji na zlecenie (private label)

Niniejsze stanowisko kierowane jest w związku z pojawiającymi się w przestrzeni publicznej oraz w relacjach handlowych interpretacjami przepisów Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), które ma wejść w życie z dniem 12 sierpnia 2026 roku.

Jako reprezentanci branży sokowniczej pragniemy odnieść się do kwestii przypisywania roli „wytwórcy” w rozumieniu PPWR dostawcy, który jest producentem napojów pod marką własną i działa na zlecenie zamawiającego. W naszej ocenie, automatyczne uznawanie dostawcy za wytwórcę jest prawnie i technicznie bezpodstawne, a także sprzeczne z literalnym brzmieniem oraz celami rozporządzenia PPWR.

Czytając wprost art. 3 pkt 13 lit. a) rozporządzenia PPWR: „wytwórca” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza opakowanie lub produkt w opakowaniu; jednakże: (…) w przypadku gdy dana osoba fizyczna lub prawna zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania lub produktu w opakowaniu pod swoją własną nazwą lub swoim własnym znakiem towarowym, niezależnie od tego, czy na opakowaniu lub na produkcie w opakowaniu widoczny jest jakikolwiek inny znak towarowy, „wytwórca” oznacza tę osobę fizyczną lub prawną”.

Ustalanie zatem statusu „wytwórcy” może odbywać się wyłącznie w oparciu o definicję legalną zawartą w przepisie – art. 13 ust. 1 pkt 13 PPWR.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 lit. a PPWR, w przypadku, gdy dany podmiot zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu w opakowaniu pod własną nazwą lub własnym znakiem towarowym, jest on uznawany za wytwórcę niezależnie od tego, czy sama produkcja realizowana jest przez inny podmiot. W modelu marki własnej to sieć handlowa zleca wytworzenie produktu przeznaczonego do sprzedaży pod należącym do niej znakiem towarowym. Producent wykonawczy świadczy natomiast usługę produkcyjną i nie wprowadza produktu do obrotu pod własną nazwą ani własnym znakiem towarowym.

Głównym założeniem rozporządzenia PPWR jest zmuszenie podmiotów decydujących o marce do ekoprojektowania. To właściciel marki własnej ma pełne narzędzia komercyjne, by decydować o poziomach recyklatu czy zdatności opakowania do ponownego użycia. Przerzucenie obowiązku sporządzenia deklaracji zgodności UE oraz prowadzenia dokumentacji technicznej (Technical File) na zewnętrznego dostawcę pozbawiłoby unijne organy nadzoru możliwości egzekwowania prawa u źródła decyzji biznesowych.

Ponadto, wymuszanie na pojedynczych dostawcach budowania własnych, równoległych systemów administracyjnych dla unijnej sprawozdawczości drastycznie podniesie koszty funkcjonowania całego łańcucha dostaw, co ostatecznie uderzy w konsumentów.

Podsumowując, branża sokownicza stoi na jednolitym stanowisku, że podmioty zlecające produkcję pod markami własnymi są pełnoprawnymi „wytwórcami” w rozumieniu PPWR. Sieci handlowe posiadają pełną autonomię technologiczną do przejęcia odpowiedzialności prawnej za swoje opakowania.

W związku z tym oczekujemy, że w umowach handlowych na rok 2026 i lata kolejne, wszystkie sieci handlowe – wprowadzając produkty pod własnym znakiem – przejmą na siebie pełne obowiązki wytwórcy w myśl wymagań PPWR.